ALS - Cobie Batstra

als ik eens

als ik eens uit fietsen ging

in mijn zelfgevouwen stad

als niemand het ziet

knipoogt het achterlicht

roodgroen

fluit ik als een fietsbel

hoogvals

gaan de pedalen steeds harder

zoemt de dynamo als een bij

fluit ik oorverdovend

met een schelle echo

rond de Vijverberg

en niemand weet

dat onder mijn jas

een nestje ooievaars

stiekempjes meekijkt

door de knoopsgaten

op mijn schouder

pluimt Haags Jantje

die zanderige, Kijkduinse

kusjes strooit

voor een dwaalweg terug.

als ik eens

als ik eens met mijzelf uit fietsen ging